jeruzalem

Jerozolimskie

Jeruzalem to twoje nowe imię.

Imię wyraża przynależność, tłumaczy misję, przypomina obowiązek.

Imię Jeruzalem, które odtąd nosisz, mówi, że przynależysz do Pana całkowicie i na zawsze; że twoim zadaniem jest pozwolić zawładnąć się miłości Bożej i głosić ją świętością swego życia. Oddzielony od wszystkich, żyj w jedności z wszystkimi. W sercu miast trwaj w sercu Boga! (Księga Życia Jeruzalem)

Jeruzalem jest patronką wszystkich miast świata, jako miasto będące darem Boga dla ludzi i budowlą człowieka dla Boga. Dlatego bracia i siostry, jako mieszkańcy miast, noszą jej imię.

Jeruzalem jest uprzywilejowanym miejscem spotkania człowieka z Bogiem. Skoro zaś życie mnichów jest nieustannym poszukiwaniem spotkania z Bogiem, i w tym znaczeniu Jeruzalem wyraża ich powołanie.

Jest miastem, do którego Jezus Chrystus wstępował, by wielbić Boga, nauczać, umrzeć i zmartwychwstać. Obierając to imię, mnisi i mniszki wyrażają pragnienie wstępowania w ślady swojego Mistrza.

Jeruzalem to miejsce zstąpienia Ducha Świętego na Kościół. Zatem wyraża eklezjalne powołanie braci i sióstr, które pragnie być ześrodkowane na Ewangelii Apostołów i na osobie Maryi, jak w pierwszy dzień Pięćdziesiątnicy.

Jeruzalem jest również miejscem pierwszych wspólnot chrześcijańskich. W tym przypadku imię przypomina członkom Wspólnot, iż są powołani do braterstwa, życia miłością i gorliwością na wzór pierwszych chrześcijan.

Ponieważ Jerozolima jest miejscem, gdzie trzy religie monoteistyczne gromadzą się w dramacie podziału, mnisi i mniszki noszą jej imię w duchu troski o jedność między synami Abrahama.

W sposób szczególny ich imię przywołuje Jeruzalem niebieskie, obietnicę nagrody i naszą matkę. Dlatego też Wspólnoty wybrały jej imię, by podkreślić, że swoim życiem chcą antycypować Królestwo i dążyć do niego ze wszystkich sił.